Sessİz Gemİ

           Hayatın temel kavramlarıdır: ayrılık,dönüş,vuslat. Havva annemiz cennette şeytanın vesvesesi ile memnu meyveyi tadınca kendi kusuru ile cennetten ayrıldığı gibi dünyaya gönderildiğinde Hz. Adem’den de ayrı düştü. Ve insanoğlunun ilk ayrıldığı noktaya geri dönüş yolculuğu başladı. Ne var ki dönüş yolculuğunun sonunda yalnız cennet değil; aynı zamanda cehennemde insanoğlunu bekler oldu.

            Hz. Adem ile Havva’nın yeryüzüne inmeleriyle başlayan buluşma yolculuğu tam kırk yıl sürdü. Memnu meyvenin acısı ile kavuşmanın tadı arasında geçen gözyaşıyla yoğrulmuş kırk yıl. Her yıl Havva ile Hz. Adem’in göz pınarlarında nesline armağan olmak üzere onlarca gözenek açtı. Şimdi her bir gözenekten farklı bir hasretin acısı süzülmekte, kirpik uçlarından yüreğimizin bam teli üzerine dökülmektedir. Anadan ayrılık, sıladan ayrılık, yardan ayrılık…

            Dönüş yolculuğunun başlangıcıdır, her ayrılık. Aslına dönmek, ayrıldığı noktayı bulmak, sevgiliye kavuşmaktır geri dönüş. Dalından düşen yaprağın, bulutlardan toprağa süzülen suyun aslına rücu etmekten başka bir emeli yoktur.

            Kaynağından çıkan, yolda kendisine karışanları bağrına basan, yol uzadıkça inişlerde hırçınlaşıp düzde sakinleşen, yüksekten indiğinde çağlayan, damla damla olup ağlayan suyun çeşitli sebeplerle ayrıldığı denize dönmekten başka bir dileği yoktur. Sevgiliye kavuşmak, hicran yarasına merhem bulmak, vuslatın sırça sarayında mukim olmak bu kadar zor, bu kadar meşakkatlidir.

            Vuslatın kadir kıymeti, dönüş yolculuğunun meşakkatine bağlıdır. Yol ne kadar zor, ne kadar imkânsızsa vuslat da o kadar güzel, o kadar tatlıdır. Marifet zorluğun karşısında vuslatın hasretiyle:

“ Lutfunda hoş, kahrında hoş!” diyebilmek ve bu minval üzere anne rahminden düştüğümüz gün başlayan yolculuğumuzu Mevlana hazretlerinin Şeb-i Arusuyla bitirebilmektir. Yüce Mevlam bizlere de böyle bir hüsn-ü hatime nasip eder, inşallah!

            Arayan yol bulur, önü fecran görünür,

            Arayışsız geçen ömrün sonu hicran görünür.

            -

            İnanan hakkı tanır, sabrı bilir, hayra koşar

            Kurtulan insan olur, gayrısı hüsran görünür.

                                                   (Ali NAR)

                         SESSİZ GEMİ

            Demir almak günü gelmişse zamandan,

            Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

            -

            Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;

            Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.

            -

            Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,

            Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.

            -

            Biçare gönüller. Ne giden son gemidir bu.

            Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.

                                                      Saygılarımla…