EL İNSAF

Gün geçmiyor ki televizyon ekranlarındaki ana haber bültenlerinde içler acısı bir öğretmen haberi yer almasın. Hem de ne haber!
Filanca yerde filanca öğretmen öğrencisine tacizde bulundu!…
Filanca yerde filan öğretmen öğrencisine şiddet uyguladı!…
Filan okulda filan yönetici veliye şöyle dedi!…
Ardından yorumlar:
Bu ne biçim eğitimci!
Olmaz olsun böyle öğretmen!
Çocuklarımızı bunlara mı emanet ediyoruz!
v.s…v.s….
Yahu el insaf!
Öncelikle şunu tespit edelim. Kim, kime uygularsa uygulasın, şiddet ve tacizin her türlüsü kabul edilemez, iğrenç bir durumdur ve insanlık suçudur. Ve bunu yapanlar insan müsveddesi aşağılık yaratıklardır.
Ancaaak! Çevirelim madalyonun öteki yüzünü!
Kardeşim bu ülkede eğitim camiası yaklaşık 1 milyon kişi. Bunların içinden 3-5 kendini bilmez, ahlaksızı alıp milyonlara numune olarak neden sunarsınız? Eğer sunarsanız öğretmenleri ve öğretmenlik mesleğini bitirirsiniz. Öğretmeni bitirirseniz geleceğe dinamit koymuş olmaz mısınız?
Elbette yanlış yapanın yanına kar kalmamalı, elbette ahlaki zafiyeti olanlara en şiddetli şekilde müeyyide uygulanmalı. Ama bu ülkedeki medyanın topluma ve onun geleceğini eğitenlere de moral verme sorumluluğu yok mu? Sadece kriz ve kötü haber midir habercilik?
Bir milyonluk camiada işini düzgün yapan, fedakâr ve vefakâr yüzbinlerce öğretmen var onları–eğitimde iyi örnekler- diyerek topluma sunsanız ve böylece diğerlerini de motive etseniz bu ülkenin hayrına bir iş yapmış olmaz mısınız?
Bu konuda ilgilileri insafa ve aklıselime davet ediyorum.
Son olarak, şunu da çok net biliyorum. Öğretmenler bu tür haberlerden fevkalade rahatsız oluyorlar. Bu tür haberlerin motivasyonlarını, çalışma isteklerini, itibarlarını zedelediğini düşünüyorlar ve haksız da değiller.
Öyle değil mi?

Başa dön tuşu