KİBİR EKONOMİYİ DE, BİRLİĞİ DE, DİRLİĞİ DE YOK ETTİ!

Kibir, insanın kendisini layık olduğundan büyük görmesi, başkalarını ise kendinden küçük görerek gururlanmasıdır. Bu kötü huy, insanların birbirini sevmesine ve birbiriyle kaynaşmalarına engeldir. Günümüzde insanları kibire iten güç iktidar sarhoşluğu ya da hiç gitmeyeceğini düşündüğü iktidar yalakalığıdır.
Bir de elindeki para kaynağına güvenerek insanımızın alım gücünü kendi gücü ile kıyaslayarak onu dili ile boğması, sözü ile ötekileştirmesi ben yaptım oldu mantığını kabul ettirmeye çalışması kibirin tavan yaptığı alandır.
İşte bunlara karşı atalarımızın çok güzel ve özlü sözleri vardır;
Sonradan görme…
Görgüsüzler, hayata yukarı pencereden bakmayı seven insanlardır. Fakat ansızın dengelerini kaybedip düşebilecekleri akıllarına gelmez.
Görgüsüz olmanın lüzumu yok, en yüksek tahta bile çıksanız, yine kalçanızın üzerine oturacaksınız.
Ve üstad Necip Fazıl’ın deyimiyle;
“Hayatta üç çeşit insandan korkacaksın; dağdan inme, dinden dönme, sonra da görme..”

Maalesef günümüzde istişare tavsiye edenler istişareden oldu..
Yetim hakkı yemeyin diyenler yetim hakkına konar oldu…
Çalsa da hizmet ediyor diyerek hırsızı baş tacı edenler oldu..
Yapsında yesin diyenler oldu…
Devletin hizmetini getirip vatandaşına caka satıp, parti binalarında oylatanlar oldu..
Garibi ‘partime üye ol, oylamaya gir, işi kap’ diyerek demokrasiyi satanlar oldu…
İktidar hiç bitmeyecekmiş gibi arkadaşına küsüp ağır laf etmeyi kendine yakıştıran sözde demokrat, lafta müslüman ama insanlıktan nasibini almamış görgüsüzler oldu…
Yasaları hiçe sayıp dernek dernek gezip makamı siyasete kul edenler oldu…
Oturduğu koltuğu babasından miras, verilen makamı ise iktidara yem edenler oldu…
Milletin anasına küfredip iktidar ve menfaat uğruna küfrü yutanlar oldu…
Birleştirecek makamların tehdit dolu sözleri oldu..
Dengesini kaybedip şehidin ailesine saygısızlık edenler oldu…
Menfaatlerim uğruna papaz elbisesi giyerim diyenler oldu..
Şehide kelle diyerek sırıtanlar oldu..
Terörist başının kardeşini televizyonlara çıkartıp oy istetenler oldu…
Peki oldu da ne oldu?
Hiç bir şey ekonomi kadar can yakmadı…
Bu gün insanlar evlerine kömür alamıyor..
Babalar çocuklarına giyecek alamıyor, istedikleri yiyeceği götüremiyor..
Kısacası bu güne kadar muhalefet çok konuştu ama hiç bu kadar etkili olamadı.
Artık milletin cebine dalmıştır iktidar..
Çiftçi tarlasını ekmiyor, esnaf siftah etmeden dükkan kapatıyor, memurun parası pul oldu, işçi yok oldu, genç işsiz, sokaklar sessiz ama iktidar ve temsilcileri burunlarında kıl aldırmıyor, kibir tavan yapmış varsa da yoksa da gündem değiştirip süreci idare etmek..
Millet demokrasiyi önce anlamazdan gelir, sonra kavrar, ilk fırsatta da kendisine burun kıvıranları sandıkla yolcu eder.. Ekonomi kibir dinlemez, gurur dinlemez..
O nedenle fakirlik edebiyatı ile gelip hizmetle nam salanları(!?), kendi adamlarını kurumlara doldurup liyakatı yok edenleri, kendisini hizmetle tehdit edenleri, makamları siyasete kul edenleri bu millet sandıkla yolcu edecek kadar feraset sahibidir bilginiz olsun istedim…
Çünkü bu iktidar demokrasiyi, uygulamaları ile atadıkları da korkuları ile hiç etmiş, temsilcileri de istişareyi birlik ve beraberliği yok etmiştir..

MUSTAFA EKER
Başa dön tuşu